Işık hızında gitmeye çalışan kağıttan uçak.

Uzun zaman oldu…
Ama dün gibi aklımda.
Geleceğin hayallerle kurulduğuna inanırdık. Tabi bilimsel açıklamalarla destekleyip, inancımızı kanıtla doğrulardık. İşte doğal seçilim, kaderin matematiksel işlemleri, kararlılıkta ısrarcılık, inanmak için aklımızdan geleni ardımıza koymazdık. Şimdi ‘Ben böyle bişey mi hayal etmiştim?’ diyorum. Bu gudik yapıyı oluşturan hayali mühendisliğim diplomasını, google dns ile bağlandığı youtube derslerinden gördüğü öğrenimle, internet fakültesinden mi aldı? Yanlış anlamayın! Bu bir memnuniyetsizlik serzenişi değil. Şikayet edemeyecek kadar salladım yaşadığım hayatı. Hep bi geçmişten gelen bahanelerim vardı. Çocukluğumu dramatize eder, ergenliğimin cahilliğine verirdim. Ama ulaştığım kimlik 1 ve 0’lardan oluşmuş ve kendine yapay zekadan bozma bi benlik kodlamış gibi. Çünkü; zıtlık içeren kavramları birbirine kırdırdığı felsefe anlayışla, teist arabesk edebiyatını eğlenceye acındırıyor. Geleceğin yazılmış olduğuna inanmak ve hayallerinde ısrarcı olarak değiştirebileceğini düşünmek çok zor. Sanırım bu iki zıtlığı aynı benlikte yürütebildiği için hakkımda bu kadar robot fikirlerim var. Kendimi hurdacıdan toplamış gibiyim ama daha eskimeden evlerden çaldığım eşyaları hurdacıya satmışım. Aldığım parayı da sporcu kartı ve tasoya yatırmışım. Mahallemdeki boş arsaların ortasına kazdığım kuyularda misket oynayıp, aynı arsaya dikilen apartmanların inşaasında amelelik yapmışım. 1 torba çimento oyun hamuru, tuğlalardan kale direği…

Apartmanın altındaki dükkana internet cafe açtım. İçerde çocukların ailesinden zorla kopardığı 1 liraları, zamanını kiraladığım bilgisayarlara harcadım. 1 neslin genetiğinden fışkıran kan arzusunu counter strike oynatarak dizginliyorum. Yarım saat daha uzatıyorum isteyenin hazzını. Bütün okuldan kaçılan günleri kutsal bayram ilan edip, online törenler düzenliyorum. Protokolde ben, yeni nesil işlemciler, ekran kartları, DDR2 ramler, toplu mouselar, tüplü monitörler… Kareografik ekran koruyucular yüklüyorum. Listemdeki herkesi MSN’den titretip kendine getiriyorum. Duygusal ifadelerim hareketli emojiler gibi sonsuz saçma döngüler içinde. Yavaşlayınca işletim sistemim, cinsel içerikli sitelerden kaptığı virüsleri bahane ederek basarım formatı. İlk gün ki gibi yaparım herşeyi. Unuttum artık derim. Zamana bırakırım ve bigün hatırlar ‘Ben böyle bişey mi hayal etmiştim’ derim. Bu gudik yapıya tutuklu kalmaya mı hakettim? Demem gerek çünkü; hırsımdan bi parça azim koparsam yeter her şeyi değiştirmek için. Dişlerimle paçasından yakalamışım işte. 1 nokta kadar uzağındayım cümlenin. Konsam bitmiyor, konmasam bitmez.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here