Küçük yaşlarda, pazarlarda limon satarak hayatını kazanmayı öğrenmiş insanlar yürümenin düşünmek fiilinin eylem bulmuş hali olduğunu fark etmemiş olabilirler. Bir yerde okumuştum, fazlaca yürüyen insanlar mutsuz insanlarmış. Ya da çok mutlu olan insanlarmış ki bunlar çok mutluluktan ne yapacağını bilemedikleri için yürür, içlerine sığmayan bu kadar mutluluğu sokaktakilere bulaştırırmış. Ünlü balkan soğuklarının tezahür ettiği, senin varlığına şahit olamama pişmanlığına sahip bu kentin sokaklarında demek ki hiç çok mutlu insanlar yürümüyor. Düşünmek -kimine göre “tefekkür” etmek- bir eylem midir bilmiyorum. Ama yürürken yazabilme şansına ya da yetisine sahip olmak isterdim. Belki o zaman manayı yeterince ifade edecek kelimeler yazabilirdim. Kelime yoksunluğumdan ve ‘yoksun’luğundan ifade ve yaşama güçlüğü çekiyorum.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here