Çok iyi hatırlıyorum yağmurlu bir günde öldüm
İlk Mikail’i ağlarken gördüm, bana ağlıyor sandım
Meğer Tanrı’nın rahmetinden akıyormuş gözyaşları yeryüzüne
Beni görünce hiddetlendi ve bir yıldırım düştü komşum; çam ağacına
Üzerime devrildi yarısı, korudu beni bir kaç ay yağmurdan

Ölünce yağmuru sevmezsin çünkü bilirsin artık onun yaşayanlar için olduğunu
Ama yine de her yıl en az bir kere bir melek uğrar kabrine
Ben ilk gördüğümde güneşli bir güne uyandım sanmıştım
Sonra alıştım ve “Tanrımın lütfu bu” deyip geçtim her sene

Yanımdaki mezarda biri var tam bir alemci
Bütün semtin ölülerini topluyor her cumartesi
Beni henüz davet etmedi
Galiba ben dünyada çok yorulduğum için “üç-beş yıl dinlen” dediler
“Aldanma karanlığa burası cehennem değil hemen geçer”

Üç yıl geçti tenime güneş değmeyeli
İlk geceyi hatırlamıyorum zaten çok yorgundum uyuya kalmışım
Ertesi gün uyandığımda üzerimde bir köpek uyuyordu kımıldayamadım
Üçüncü gün gözyaşlarınla uyandım
“Ağlama, boğulucam!” dedim ve sen gittin

Dediklerine göre daha çok acemi bir ölüyüm
Belki de Tanrı’yı o yüzden göremedim
Ama sen yine de arada uğra
Gelişin Tanrı’yı hatırlatıyor bana

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here