Benzetebileceğim hiç bir şey yok seni,
Yazmakta zor o yüzden gülüşünün üzerimde bırakmış olduğu etkiyi..

Neyse ne işte !

Sen, sıcak bir yaz gününde yere düşemeden buharlaşan bir yağmur damlası gibiydin,
Yere düşemediğini bir ben bilir, bir de ben beklerdim zaten..
Hiç ıslanmadım belki ama kuru da değildim,
Gözlerimin altında oluşan torbalardan biriydin..

Güneşin battığı yerdeydin hep, ince ince denize düşen kırmızısında,
Ya da turuncusunda işte ne bileyim..
Dalga dalga vururdun kıyılarıma, serin serin eserdin kirpiklerimin aralarında,
Hep bi yansımaydın oysa ki; ben her dalgasında beklerken seni denizin,
Gel-gitlerinde kaybolurdum.
Belki ben çok derindim, sende yüzmekten bi haber..

Kaybolmuş bir yazıydın sen,
Sevgili diye başlayamadığım günlüklerimin arasında.
“Ya zaman daha hızlı geçsin, ve kavuşalım ölüme
Ya da bir yol çıkar önüme”
Yazarak bitirdiğim günlüklerimden birinin arasındaydın sen..

Karanlıktın sen,
Üstümde ki en şık renk olan siyahın eseriydin..
En rahat hayal kurduğum yer,
En güzel şekilde rahata kavuştuğum,
Yalnızca istediğim yerleri aydınlatıp;
En saf şekilde düşündüğüm yerdin.. Sen;
Düşünmenin vermiş olduğu hazzın etkisinde kalırken ben
Düşünme derdin bilgece,
Düşünmemek en iyisi..

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here