İnsanların ne düşündüğünü ne hissettiğini gözlerimizle göremeyiz. Onca insanın bulunduğu dünyamızda koskoca bir karanlığın içindeyiz yani. Sözün kısası her birimiz birer 'kör'üz. Gözlerimizi kapatıp düşünmeye verdiğimiz anda kendimizi, duygularımızla yön bulmaya başlarız. Karanlığı sevme sebebimiz bu, gözlerimizi kapattığımızda daha iyi görebilmemiz. Ondandır gecelerin bize olan samimiyeti.

Bu yüzden

“Sen yaz! Belki şiir olur gecelerimiz..”

Yarasalar gibiyiz sizinde anlayacağınız gibi. Göremediğimizi fark ettiğimiz bu kalabalıkta kaybolmamak için hislerini ön plana çıkaranlardan..

Bu yüzden

“Yarasa” edebiyatı bizim yaptığımız.