Adını anmıyoruz artık

Varlığına isyan ettiğimizden daha çok yokluğuna isyan ediyoruz

Ne seçilmiş ne de seçkin varlıklar olmadığımızı fark ettiğimizden bu yana

Ellerine ve gözlerine ve sarhoşluğumuzun sebebi nidalarına özlemden başka bir şeyimiz de kalmıyor

“Milletimiz uyandı artık Tanrım! Oyunun farkındayız”

Herkesin kendi senaryosunda figüran olmasını nefislerimiz sindiremiyor

Sıcaklarda bir dağa yükselerek sana yakınlaşma çabası ve yağmur duasına ihtiyacımız olsun istemiyoruz

Her yeni doğan bir bebeğin prospektüsü yirmi yıl sonrasında aramasından da sıkıldık

Karşı koymaktan, bunları yazmaktan da korktuğumuz için beş vakit bizim inşa ettiğimiz mabetlere koşmaktan ayakkabılarımız çalınır oldu

Ne dediğini anlayamadığımız için, saçma sapan kullarının yalanlarıyla yanmak çok absürt değil mi?

 

    biraz çeliştik

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here