Güneşin doğmaya utandığı, tek gecelik ilişkilerin revaçta olduğu bir şehirden sesleniyorum anlam veremediğim boşluklara. Küba krizini anlatmayacağım. Yirmili yaşların ortasında yaşanan ayrılığı da.
Buğday tarlalarına uzanan günahkâr rüzgârların; yollara düşmüş göçmen kuşlara yaptığı yardımı da…

Bir şiirim intihar etti geçen günlerde. Derdim budur. Devadan uzak. Bir padişahın ömrünü uzatmaya yetmeyen medyumun çabalarından farksızdı yâd edişim. Evladını kaybeden bir ananın temennileri dahi yardımcı olamadı. Şimdi diyeceksin bundan bana ne!
Haklısın en güzel zamanlarımı en çirkin caddelerin arasında yoluna feda ettiğim. Haklısın. Çağ kapatıp çağ atmaya yetmedi gücüm. Kalbimi açmakla yetindim. Eksikti ya kumbaramız en güzel oyuncağımıza; işte çıkışmayan bozukluklarda da parmağım vardır elbet benim. Ama inan insan bozukluğuna el uzatmam. Harammış, bir keşiş söylemişti birkaç gün önce rüyamda. Lügatından hangi yaklaşım geçiyor bilmiyorum. Bilsem akademik eğitimini almaya dünden razıyım. Sen varsan düne de razıyım, sen yoksan ömrüme sofra bezi sersinler. Belki asgari bir ailenin günahlardan korunuşuyla tüketirim ömrümü ve geceleri de dökmem kendimi sokaklara.

Devrik cümleler dahi kurmadım içimde ki savaşa son veren gözlerin yorulmasın diye. Okumadığın her kelime sayısı kadar şiir yazdım gecelerin soyunu tüketirken. Üstelik annem erken uyumamı tembihlerdi ve kafamda kurduğum güzel rüyaların tabirlerine bakmasını rica ederek mutlu olmasını temenni ederdim. Kâbuslarıma tanrı bile konuk olmak istemezdi.
Yokluğun yalandan ibaret. Doğru söylerken dahi amel defterime kırmızı başlıklar atıyorum. Belki bir gün unutmak dileğim olacak; belki de bu dileğim benim son isteğim olacak.

Ben intihara meyilliyim ama intihara meyil etmem. Yoksa kim şiir yazacak sana? Güzelliğin anlatılmayacaksa neye yarar benden başka? Sebep veriyor işte gökyüzünün maddelerini kullanmayan her aşka. Kavuşamamak laçka ve ellerin her kime yasaksa, anarşizmin koltuğuna oturamaz kimse benden başka. Kadifeden kalifiye kafiyeler dizsem de önüne, kifayetsiz kalışları Azrail’e sebep sunuyor. Bu benimle tanrı arasında. Bundan sana ne?

Konu sen olduğun müddetçe son pişmanlık da fayda ediyor. Yeter ki benliğini sakladığın gibi duygularını da saklamış olasın. Ben seni cumhuriyetten de isterim, saltanattan da. Aşkın para değeri olsa inan bana koleksiyon sahibi olacak insanlar tanıyorum puldan. Ben acımı üç farklı kulvardan anlatabiliyorum; hepsi senin aşkından…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here