“Zaman mı?”
Sadece akıp gidiyor göz kapaklarımdan.
Kader sanki bir karıncanın sırtlanması
Ya da bir insanın o karıncaya basması.
Gündüzlerin kirpikleri rimellenmiş
Güneş fazla batıyor göze ondan
Yanından onca şair geçer görmez seni orada…
Bir kadının hapşırması
Bir erkeğin ise kadınlaşması
Bir de bu var İstanbul sokaklarında.
Kayıp zamanlarını düşünüyor bir çocuk,
Bir çocukta besliyor umutlarını
Karanlık çökseydi üstüne göremezdin bu durumu.
Çünkü;
Kırmızıya çalıyor her ruj,
Evimin kapısı çalıyor,
Çalınıyor bir kadının düğünden kalma bilezikleri.
Kafam biraz yükseğe çıktığından
Duman ondan dağıtıyor havamı.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here