Sustum,

Söylenecek bir şey kalmayınca susuyor insan.

Kafam çok dağınık,

Sanırım biraz da alkol var.

Söyleyecek bir şey kalmayınca değil de,

Sarhoşken susuyor insan.

İlkbahar’ın etkisinde gözlerim,

Polenler falan bilirsin…

Kıyısında yüzdüğüm kasabalarda gökyüzüne salınmış uçurtmalar hala aklımda,

Susmak böyle bir şey, her şeyi kendi kafanda bir milyon kez konuşmak gibi…

Radyoda blues çalıyor,

Şaka gibi; elimde eski usul vesikalık fotoğrafın,

Rakıyı da dayamışım üç parmak, kalanı terkos suyu.

Sonra sustum,

Anlamazsın sen bu dili,

Bir ben anlarım bir de dostlar.

Söyleyecek çok şey var da ben kafamın güzelliğinden

Sustum…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here